Το κυνηγετικό όπλο δεν το βλέπουν όλοι οι κυνηγοί από την ίδια σκοπιά. Για κάποιους δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εργαλείο ενώ για κάποιους άλλους αποτελεί έως και αντικείμενο λατρείας. Όταν μιλάμε λοιπόν για χιλιάδες χρήστες με διαφορετικές και πολλές φορές ακραίες θέσεις, οι απόψεις γύρω από τις δυνατότητες βελτίωσης ενός όπλου δεν μπορούν παρά να είναι εξίσου πολυάριθμες και διαφορετικές. Υπάρχουν ουσιαστικά τρεις «σχολές» όσον αφορά τις βελτιωτικές επεμβάσεις κατόπιν της αγοράς ενός όπλου. Οι θιασώτες της πρώτης σχολής πιστεύουν ότι ο κατασκευαστής γνωρίζει πολύ καλύτερα το θέμα «όπλο» από οποιονδήποτε άλλον και ότι όλα τα χαρακτηριστικά του όπλου τους είναι μελετημένα διεξοδικά και δεν επιδέχονται βελτίωσης. Ένα από τα επιχειρήματά τους είναι και η μεταπωλητική αξία, ένα μέρος της οποίας χάνεται κάθε φορά που κάποιος «βάζει χέρι» στα εργοστασιακά χαρακτηριστικά ενός όπλου. Μία εξίσου ακραία σχολή είναι και αυτών των χρηστών που με περισσή άνεση και μηδενικές αναστολές επεμβαίνουν όσο το δυνατόν περισσότερο σε ένα όπλο, μετατρέποντάς το πολλές φορές σε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που ήταν την ημέρα που βγήκε από το εργοστάσιο. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι κάποιοι αγοράζουν όπλα με συγκεκριμένα γνωστά χαρακτηριστικά μόνο και μόνο για να τα μεταμορφώσουν σε κάτι άλλο, αλλά όντως υπάρχουν και είναι αρκετοί. Αποτελούν μία μάλλον παθολογική περίπτωση που τις περισσότερες φορές καταλήγουν να πωλούν το όπλο τους όταν έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο της μεταμόρφωσής του και να προχωρούν σε αγορά νέου πειραματόζωου ώστε να ξεκινήσουν τον κύκλο των βελτιώσεων ξανά από την αρχή. Η τρίτη κατηγορία αποτελείται από τους κυνηγούς που αγοράζοντας ένα όπλο ανακαλύπτουν ότι κάποιο από τα χαρακτηριστικά του δεν καλύπτει τις ανάγκες τους και προβαίνουν στις απαραίτητες επεμβάσεις. Αυτή είναι θεωρώ και η υγιέστερη κατηγορία σκέψης στην οποία ανήκει και η πλειοψηφία των βελτιωτικών επεμβάσεων. Αυτό το άρθρο όμως δεν έχει σκοπό να κρίνει κανέναν αλλά να αναλύσει ποιες είναι οι βασικότερες βελτιώσεις που μπορούμε να κάνουμε στο κυνηγετικό μας όπλο και γιατί.
ΚΟΝΤΑΚΙ
Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι υπάρχουν κυνηγοί που ενώ δεν τους ταιριάζουν οι διαστάσεις του κοντακιού του όπλου τους, αποφεύγουν με διάφορες δικαιολογίες να το φέρουν στα μέτρα τους. Είναι σαν να αγοράζει κανείς ένα παντελόνι και να προτιμάει να πατάει τις άκρες του από το να το κοντύνει. Είναι απολύτως παράλογο. Τα κοντάκια των όπλων είναι από ξύλο ακριβώς ώστε να είναι εύκολες οι διορθώσεις. Το ξύλο μπορεί να στραβώσει, να κοπεί, να λιμαριστεί και ύστερα να φινιριστεί ώστε να εξαφανιστούν τα σημάδια της επέμβασης. Οι φλάντζες αλλαγής κλίσεων που συνοδεύουν πλέον τις περισσότερες καραμπίνες της αγοράς είναι ένα βοήθημα αλλά δεν αποτελούν πανάκεια αφού δεν μπορούν να καλύψουν το πλήρες φάσμα των αλλαγών που συνήθως απαιτούνται ώστε ένα κοντάκι να ταιριάζει πραγματικά στον σωματότυπο του χρήστη του. Το λειόκαννο κυνηγετικό όπλο οφείλει να στέλνει τα σκάγια εκεί που κοιτούν τα μάτια μας και υπεύθυνο για αυτό είναι αποκλειστικά το κοντάκι. Είναι λυπηρό να βλέπω κυνηγούς να προβαίνουν σε άλλου είδους βελτιώσεις στα όπλα τους προτού φροντίσουν το σημαντικότερο που είναι το κοντάκι.
ΚΩΝΟΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ
Ο κώνος προσαρμογής είναι το σημείο εσωτερικά της κάννης που βρίσκεται αμέσως μετά την θαλάμη και είναι υπεύθυνο για την ομαλή είσοδο των σκαγιών στον αυλό της κάννης κατά τον πυροβολισμό. Είναι γνωστό ότι όσο πιο μακρύς είναι ο κώνος προσαρμογής, τόσο λιγότερο παραμορφώνονται τα σκάγια κατά το πέρασμά τους από αυτόν, με αποτέλεσμα καλύτερες κατανομές και συγκεντρώσεις και χαμηλότερο λάκτισμα. Η θετική επίδραση ενός μακριού κώνου προσαρμογής γίνεται εντονότερα αισθητή στα ψιλά σκάγια, αφού σε αυτά η παραμόρφωση έχει πιο έντονες παρενέργειες. Η επιμήκυνση του κώνου γίνεται με ειδικό εργαλείο που διαθέτουν οι οπλουργοί και πρέπει να ακολουθείται από επιμελή λείανση για το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα.
PORTING
Το porting είναι η δημιουργία μίας ή δύο σειρών από μικρές οπές κοντά στο στόμιο της κάννης, πριν το τσοκ. Σκοπός του είναι να μειώσει το λάκτισμα του όπλου και την αναπήδηση του στομίου, χρησιμοποιώντας την δύναμη των αερίων που περνάνε μέσα από τις οπές για να σπρώξουν την κάννη προς τα εμπρός και κάτω, την αντίθετη κατεύθυνση δηλαδή από αυτήν που θέλει να ακολουθήσει το όπλο κατά τον πυροβολισμό. Το porting βοηθάει επίσης στην μείωση ή την εξάλειψη του φαινομένου «έκρηξης στομίου» - το οποίο επιδρά αρνητικά στις κατανομές του όπλου μας - , εκτονώνοντας ένα μέρος των αερίων πριν προλάβουν να βλάψουν την στήλη των σκαγιών κατά την έξοδό τους από την κάννη. Όσο πιο πολλές και μεγάλης διαμέτρου είναι οι οπές, τόσο πιο έντονη είναι η και θετική επίδραση στο όπλο μας. Η γωνία των οπών παίζει επίσης ρόλο, αφού πρέπει να φροντίσει ώστε τα αέρια να ασκούν την μέγιστη δυνατή πίεση επί της κάννης προς την σωστή κατεύθυνση.
Οι τρεις παραπάνω βελτιώσεις είναι οι συχνότερες που συναντάμε και που έχουν ουσιαστική επίδραση στη συμπεριφορά και την αποτελεσματικότητα των κυνηγετικών όπλων. Φυσικά υπάρχουν και οι πιο ριζικές επεμβάσεις όπως το άνοιγμα σπειρωμάτων για τσοκ σε σταθερές κάννες, το κόψιμο των καννών και η αφαίρεση των ριγών, καθώς και λιγότερο επεμβατικές βελτιώσεις, όπως η αντικατάσταση του πέλματος ανάκρουσης, η αγορά εξω-εργοστασιακών τσοκ, τα στόχαστρα οπτικών ινών κλπ. Όπως επίσης υπάρχουν και οι αισθητικές βελτιώσεις, όπως η ιδιαίτερα δημοφιλής αυτή τη στιγμή κεραμική βαφή των μεταλλικών μερών και η επένδυση του όπλου ή μερών του με υδατογραφικό φιλμ με διάφορα μοτίβα παραλλαγής. Μόδα, φετίχ ή αναγκαιότητα, οι βελτιώσεις φροντίζουν να κάνουν τα όπλα μας ομορφότερα και αποτελεσματικότερα ή απλά να αντικατοπτρίζουν το προσωπικό μας στυλ και ανάγκες.