Με τον όρο «ρουαγιάλ» περιγράφεται η τουφεκιά στο κυνήγι όπου το θήραμα κινούμενο κάθεταπρος τον κυνηγό, περνάει ακριβώς από επάνω του σε μηδενική ή σχεδόν μηδενική γωνία. Η τουφεκιά αυτή είναι στατιστικά από τις πιο προβληματικές στην εκτέλεση για πολύ μεγάλο ποσοστό κυνηγών και οι λόγοι είναι γνωστοί και συγκεκριμένοι.
Το πρόβλημα με την τουφεκιά ρουαγιάλ είναι κυρίως η ορατότητα. Είτε το όπλο ξεκινήσει να κινείται πίσω από το θήραμα κατά την επώμιση είτε από μπροστά, είναι δεδομένο ότι λόγω της μηδενικής γωνίας, η κάννη του όπλου θα κρύψει εν μέρει ή και τελείως το στόχο κάποια στιγμή ή και καθ’ όλη την διάρκεια της τουφεκιάς. Το πρόβλημα της ορατότητας μεγεθύνεται δυσανάλογα για τον κυνηγό όταν αυτός σκοπεύει μονόφθαλμα, κλείνοντας δηλαδή το ένα μάτι κατά την βολή. Με μονόφθαλμη σκόπευση, τη στιγμή της τουφεκιάς όπου το όπλο έχει περάσει μπροστά από το στόχο, το θήραμα είναι τελείως μπλοκαρισμένο από την κάννη και η επιτυχία βασίζεται συνήθως στην πίστη, τη συνέχιση της κίνησης του όπλου και το ρίσκο, παρά σε ελεγχόμενη τεχνική με σίγουρο αποτέλεσμα.
Η λύση, όχι μόνο για τις ρουαγιάλ τουφεκιές αλλά για την κυνηγετική σκόπευση εν γένει, είναι η διόφθαλμη σκόπευση. Έχοντας και τα δύο μάτια ανοιχτά, εξασφαλίζετε ότι ο στόχος δεν πρόκειται να εξαφανιστεί ποτέ από το οπτικό σας πεδίο, αφού το δεύτερο μάτι δεν μπορεί να χάσει την θέα του στόχου στην μηδενική γωνία. Εάν τα μάτια σας λειτουργούν κανονικά και το κυρίαρχο μάτι συμπίπτει με την πλευρά επώμισης όπως είναι και το φυσιολογικό να συμβαίνει, τότε εστιάζοντας το στόχο με τα δύο μάτια ανοιχτά, η θέση της ρίγας στην περιφερειακή όραση γίνεται αισθητή μόνο από το κυρίαρχο μάτι, αυτό δηλαδή που βρίσκεται ευθυγραμμισμένο με την κάννη, αποφεύγοντας την οποιαδήποτε σύγχυση. Ακόμα και τη στιγμή που το κυρίαρχο μάτι χάσει αναγκαστικά την εικόνα του εισερχόμενου στόχου λόγω γωνίας, το αντίθετο μάτι εξακολουθεί να συγκρατεί την εικόνα του χωρίς να μπερδεύει, για τις ελάχιστες στιγμές που απαιτούνται για να γίνει σωστά η εκτέλεση της βολής.
Η αυξημένη ορατότητα που θα κερδίσετε τουφεκώντας με τα δύο μάτια ανοιχτά βοηθάει, αλλά από μόνη της δεν είναι αρκετή. Μαζί με το προαπαιτούμενο της διόφθαλμης σκόπευσης χρειάζεστε επιπλέον τη σωστή τεχνική σκόπευσης και διορθώσεις στην κινησιολογία. Η τεχνική της ρουαγιάλ τουφεκιάς είναι η “swing through”, το «σκούπισμα» δηλαδή του στόχου από πίσω προς τα εμπρός. Η σωστή εκτέλεση αυτής της τεχνικής επιβάλλει να αφήσετε το θήραμα να προσπεράσει το στόμιο της κάννης σας και να επωμίσετε πίσω του, μέσα στη νοητή πορεία του. Τα μάτια κλειδώνουν στο στόχο με έντονη εστίαση, το όπλο κουμπώνει στο μάγουλο και στον ώμο και επιταχύνει γλυκά μέσα στην τροχιά του στόχου, τον προσπερνάει και η σκανδάλη τραβιέται χωρίς δισταγμό μόλις αισθανθείτε την εικόνα της προσκόπευσης σωστή. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μετρήσετε με ακρίβεια το πόσο μπροστά θα ρίξετε διότι οποιαδήποτε συνειδητή σκέψη τη στιγμή της τουφεκιάς το μόνο που κάνει είναι να προκαλεί δισταγμούς και μοιραία σταμάτημα του όπλου. Η διόφθαλμη εστίαση από μόνη της δίνει αρκετά δεδομένα στον εγκέφαλο ώστε αυτός να υπολογίσει ενστικτωδώς το πόσο μπροστά πρέπει να στείλει τα σκάγια, ειδικά εντός λογικών αποστάσεων. Η τεχνική του σκουπίσματος είναι απαραίτητη διότι οι πιο πολλοί στόχοι τύπου ρουαγιάλ χάνονται λόγω λάθους τροχιάς παρά λόγω λάθους προσκόπευσης. Η ιδιαιτερότητα της ελάχιστης γωνίας και της μειωμένης ορατότητας απαιτεί μία τεχνική που να εγγυάται ότι το όπλο θα κινηθεί μέσα στην τροχιά του στόχου και το σκούπισμα είναι ότι καλύτερο για αυτήν την περίπτωση.
Το τρίτο προαπαιτούμενο για επιτυχημένες κάθετες τουφεκιές είναι η σωστή κίνηση του κυνηγού. Είναι μεγάλο λάθος να οδηγηθεί το όπλο με τα χέρια έστω και ελάχιστα, αφού αυτό θα το διώξει από το μάγουλο και την ευθυγράμμισή του με το σκοπεύον μάτι, με αποτέλεσμα η εικόνα της προσκόπευσης να είναι πλασματική. Ο σωστός τρόπος κίνησης είναι το όπλο να κουμπώσει σφιχτά στον ώμο και το μάγουλο και οποιαδήποτε κίνηση να οδηγηθεί από τον κορμό, ειδικά από την μέση και κάτω. Σπρώχνοντας τον γοφό μπροστά, ο ώμος ανεβαίνει φυσικά και αβίαστα , διατηρώντας το κοντάκι στο μάγουλο και την κάννη του όπλου στην τροχιά του δίσκου. Ταυτόχρονα πρέπει να προσέξετε να διατηρείστε την ισορροπία σας ουδέτερη ανάμεσα στα πέλματα, με λίγο παραπάνω βάρος στο μπροστινό πόδι, αποφεύγοντας όμως την υπερβολή. Κάτι που θα βρείτε σίγουρα χρήσιμο είναι να μετακινήσετε τα πόδια σας πιο κοντά το ένα στο άλλο – λιγότερο από το άνοιγμα των ώμων που θεωρείται το ιδανικό άνοιγμα των ποδιών για την γενική κυνηγετική σκόπευση – και επίσης να μετακινήσετε το χέρι της πάπιας προς τα πίσω. Αυτές οι διορθώσεις βοηθούν πολύ ώστε το σώμα να μπορέσει να καμφθεί με μεγαλύτερη ευκολία και ευκινησία και να κρατηθεί σε κίνηση μέχρι να ολοκληρωθεί η βολή.